یاد و راه مجاهد شهید حسن کاظمپور مقدم، دانشجوی آزادیخواه
حسن کاظمپور مقدم، متولد سال ۱۳۳۴ در شهریار کرج، یکی از هزاران جوان آزادیخواهی بود که زندگی خود را وقف مبارزه با دیکتاتوری و دفاع از آرمان آزادی و عدالت کرد. او در خانوادهای مرفه دیده به جهان گشود و مسیر تحصیل را با جدیت طی کرد؛ از دبیرستان هدف در تهران تا رشته فیزیک در دانشگاه اصفهان. اما افق دید حسن فراتر از موفقیت فردی بود. او با ورود به دانشگاه، به صف دانشجویان مبارز علیه استبداد پیوست و به حمایت از سازمان مجاهدین خلق ایران پرداخت. در سال ۱۳۵۳ به اتهام هواداری از مجاهدین خلق و حمایت از مبارزه مسلحانه علیه رژیم پهلوی بازداشت و به شدت شکنجه شد. شکنجههایی که آثارش تا پایان عمر با او ماند، اما هرگز ارادهاش را نشکست. یک سال زندان در اوین، برای او تنها دورهای از پختگی سیاسی و تعهد عمیقتر به مبارزه شد. پس از آزادی، ساواک اجازه بازگشت به دانشگاه را به او نداد. حسن برای ادامه تحصیل و فعالیت سیاسی به آلمان رفت و در دانشگاه صنعتی هانور به تحصیل در رشته مکانیک پرداخت. در آنجا با تأسیس انجمن دانشجویان مسلمان، تلاش کرد آرمانهای مجاهدین را در میان دانشجویان ایرانی ترویج دهد .
پس از انقلاب ضدسلطنتی، حسن به ایران بازگشت و در زادگاهش شهریار کرج، انجمن توحیدی شهریار را بنیاد نهاد. او که اکنون دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف بود، به سرعت به عضویت شورای انجمن دانشجویان مسلمان درآمد و در سازماندهی نیروهای هوادار مجاهدین نقش مؤثری ایفا کرد. پس از آغاز سرکوبهای گسترده سیاسی در تابستان ۱۳۶۰، حسن نیز مانند بسیاری از فعالان سیاسی ناچار به زندگی مخفی شد. در مرداد همان سال در حین انجام یک مأموریت شناسایی و بازداشت شد و به زندان اوین منتقل گردید. شکنجهگران جمهوری اسلامی، بهویژه اسدالله لاجوردی، با کینهای عمیق او را تحت شکنجههای شدید قرار دادند. اما هیچیک از این فشارها نتوانست عزم استوار حسن را درهم بشکند .
در واپسین دیدار با پدرش، هنگامی که به او وعده آزادی در صورت انجام یک مصاحبه تلویزیونی داده شد، حسن تنها یک جمله بر شیشه اتاق ملاقات نوشت: «القتل اولی من رکوب العار» (مرگ شرافتمندانه بهتر از زندگی با ننگ است). با لبخند از پدرش خداحافظی کرد و پای بر عهد خود باقی ماند. سرانجام، در ۲۸ شهریور ۱۳۶۰، این دانشجوی مبارز با قلبی لبریز از عشق به مردم ایران و نفرتی مقدس نسبت به رژیم سرکوبگر، در زندان اوین تیرباران شد.
یادش گرامی و راهش پررهرو
حسن کاظمپور مقدم نه فقط یک نام، بلکه نماد ایستادگی یک نسل در برابر دو دیکتاتوری است — هم سلطنت، هم استبداد مذهبی. این داستان، نه فقط مرثیهای برای یک شهید، بلکه سندی است از ظلمی که بر نسلی از آزادیخواهان ایران رفته است. یاد حسن، گواه زندهای است بر پایداری انسان در برابر جبر.
