حماسهای در تاریکی: روایتی از زندگی و شهادت حسن سرخوش، مجاهدی از تبار روشنایی
در قلب تاریکترین سالهای استبداد، نام حسن سرخوش چون شعلهای درخشان بر تارک مقاومت ایران میدرخشد؛ جوانی از دل فقر، که در مسیر آرمان آزادی، از هیچ گذشت و سرانجام جان خویش را فدای خلق کرد. زندگی او، آینهای از فداکاری نسلی است که دو دیکتاتوری را به چالش کشیدند.
از کوچههای فقر تا جادههای مقاومت
حسن سرخوش در سال ۱۳۴۲ در خانوادهای کمدرآمد چشم به جهان گشود. پدرش را در کودکی از دست داد و مادر فداکارش بار سنگین پرورش او و برادرش را بهتنهایی بر دوش کشید. همین زندگی سخت و پررنج بود که روحیهای مقاوم و آگاه در حسن پروراند.
شعلههای بیداری در انقلاب ۵۷
در واپسین سالهای سلطنت پهلوی، حسن نوجوان نیز به صف تظاهرکنندگان پیوست. شور انقلابی در کالبد جوانش شعله کشید، اما او از همان ابتدا بهدنبال پاسخی عمیقتر برای «آزادی» بود. آشناییاش با سازمان مجاهدین خلق ایران، این جستوجو را به مسیری روشنتر هدایت کرد؛ راهی که بر پایه عدالت اجتماعی و ایدئولوژی توحیدی بنا شده بود.
رویارویی با استبداد نوین
با سقوط شاه، دیری نپایید که حکومت جدید، ماهیت ارتجاعیاش را آشکار ساخت. حسن، با درک عمیق سیاسی، بهسرعت به صفوف رسمی سازمان مجاهدین خلق پیوست و در تیمهای میلیشیا سازماندهی شد. او مسئول یکی از تیمهای فعال بود و با شجاعت و بینشی روشن، نهتنها عملیات میدانی، بلکه آگاهسازی یارانش را نیز بر عهده گرفت.
در سخنانی که از او بهجا مانده آمده است: «تنها نیرویی که در مقابل ارتجاع ایستاده و ضربه زده، مجاهدیناند.»
صبحی که هرگز نرسید
در بامداد ۵ مهر ۱۳۶۰، حسن وصیتنامهای نوشت که امروز بهعنوان سندی از ایمان، امید و جسارت در تاریخ مبارزات ایران باقی مانده است. او نوشت: «چیزی به سپیده صبح نمانده… فردا عاشورایی دگر است…»
در همین روز، در جریان تظاهراتی گسترده، حسن مجروح و بازداشت شد. او را به زندان اوین بردند؛ شکنجهگاه مخوف رژیم. زیر شدیدترین شکنجهها، سکوت کرد، لب نگشود، و سرانجام در همانجا به شهادت رسید.
نامی جاودانه، راهی بیپایان
حسن سرخوش، نهتنها یک شهید، که سمبل وفاداری به آزادی و انسانیت است. داستان زندگیاش، الهامبخش نسلی است که هنوز در برابر ظلم ایستادهاند. در واپسین جمله وصیتنامهاش، او نوشت:
, «پاینده باد راه سرخ مجاهدین خلق ایران»
و این، آغازی دوباره بود؛ تعهدی برای ادامه راهی که با خون امثال حسن سرخوش، رنگ گرفته است
