قاسم باقرزاده رفسنجانی؛ روایت ایستادگی نسلی که تسلیم نشد
قاسم باقرزاده رفسنجانی؛ روایت ایستادگی نسلی که تسلیم نشد
قاسم باقرزاده رفسنجانی در سال۱۳۲۹ در مشهد متولد شد و پس از پایان تحصیلات دبیرستان در سال۴۷ وارد دانشکده فنی دانشگاه تبریز شد و همزمان فعالیتهای مبارزاتی خود علیه رژیم شاه را آغاز کرد.
قاسم پس از یکسال تحصیل در دانشکده فنی دانشگاه تبریز به تهران آمد و وارد دانشگاه پلیتکنیک تهران شد. وی در این دانشگاه نیز یکی از عناصر اصلی و از سازمان دهندگان حرکتهای دانشجویی بود.
او ضمن برپایی یک مرکز فروش کتاب زمینه ایجاد آشنایی و برقراری ارتباط با دانشجویان مبارز را فراهم ساخت و به سازماندهی و گسترش جریان مستقل دانشجویی از دانشجویان مبارز مسلمان (جدای از جریان موسوم به انجمن اسلامی که دارای گرایشات قشری و راست بود) در دانشکده پلیتکنیک اقدام کرد.
این جریان مستقل در برگیرنده بسیاری از دانشجویان مذهبی مبارزی بود که بعدها با اعلام موجودیت و مواضع و خطمشی سازمانهای انقلابی آشنا شدند و بسیاری از آنها موفق به ارتباط با سازمان مجاهدین شدند.
قاسم باقرزاده در این دوران با بسیاری از دانشجویان مبارز دیگر دانشگاهها نیز ارتباط داشت.
قاسم و دیگر یاران مبارزش تلاش داشتند تا هر چه بیشتر فعالیتهای خود را باآرمانها ومشی انقلابی مجاهدین هماهنگ سازند.
متقابلا ساواک نیز که از تاثیرات ایستادگی بنیانگذاران و اعضای مرکزیت سازمان و دفاعیات شجاعانه آنها بر حرکتهای دانشجویی و گسترش آنها وحشت کرده بود، دستگیریهای بسیار وسیعی را آغاز نمود که در این جریان، قاسم باقرزاده نیز در اوایل سال ۵۱ توسط مزدوران ساواک دستگیر شد و زیرشکنجه قرار گرفت.
اما بهعلت اینکه ابعاد فعالیتهای قاسم برای مزدوران ساواک روشن نبود، او به ۶ماه زندان محکوم شد و پس از سپری شدن دوران محکومیتش آزاد گردید. اما یک ماه بعد از آزادی، ساواک او را مجدداً دستگیر کرد و این بار زیر شکنجههای وحشیانهتر قرار گرفت. اما قاسم این دوران را سرفرازانه پشت سر گذاشت و در بیدادگاه نظامی شاه خائن به ۸سال زندان محکوم گردید.
او از ابتدای ورود به زندان در ارتباط فعال با تشکیلات مجاهدین در داخل زندان قرار گرفت و پروسه رشد موفقیتآمیز و قابل تحسینی را آغاز نمود.
قاسم مسئولیتهای مختلفی در ارتباط با تشکیلات مجاهدین را در زندان بر عهده داشت و با جدیت این مسئولیتها را پیش برد.
پس از اوجگیری قیام و گشوده شدن درهای زندان بهدست توانای خلق، قاسم باقرزاده نیز به همراه بسیاری دیگر از زندانیان سیاسی در آبان ماه ۵۷ آزاد شد.
او بلافاصله پس از آزادی پذیرای مسئولیتهای جدید خود در سازمان شد، از جمله مسئولیتهایی که قاسم پس از آزادی از زندان و تا قبل از پیروزی قیام به عهده داشت، گردآوری و سازماندهی دانشجویان هوادار مجاهدین خلق بود.
وی توانست پس از مدت کوتاهی هسته اولیه دانشجویان هوادار مجاهدین خلق را متشکل کرده و سازمان دهد. پس از پیروزی قیام ۲۲بهمن، قاسم در بخش اجتماعی سازمان فعالیت خود را در مداری نوین آغاز نمود و در نهادهای گوناگون کارگری، دانشجویی دانش آموزی، محلات و… وظیفه آموزش و سازماندهی این نیروها را به عهده گرفت.
قاسم باقرزاده بهعنوان یکی از کادرهای مسئول بخش اجتماعی پس از مدتی مسئولیت تجدید سازماندهی و بازسازی نهاد محلات را (از دیگر نهادهای بخش اجتماعی سازمان) به عهده گرفت.
او با احاطه کامل نسبت به وظایف و مسئولیتهای خود برخورد مینمود و شخصاً بر بسیج، سازماندهی و فرماندهی نیروهای محلات که نقش مهمی در مقابل تهاجمات ارتجاع به عهده داشتند، نظارت مستقیم داشت.
در جریان راهپیمایی ۷اردیبهشت مادران مسلمان، او یکی از مسئولان ستاد فرماندهی این راهپیمایی بود. قاسم همچنین یکی از اعضای ستاد اجرایی راهپیمایی تاریخی ۳۰خرداد نیز بود. پس از ۳۰خرداد قاسم تحت مسئولیت فرمانده محمد ضابطی در سازماندهی مقاومت گسترده نیروهای اجتماعی سازمان نقش مهم و مؤثری را ایفا نمود.
سرانجام قاسم قهرمان در بعدازظهر ۱۲اردیبهشت، در کنار فرمانده والامقام محمد ضابطی و تعدادی دیگر از خواهران و برادران مجاهدش ساعتها در برابر تهاجم پاسداران جنایتکار خمینی قهرمانانه جنگید و سرانجام بشهادت رسید.
همسر قاسم شهید، خواهر مجاهد فاطمه یوسفی از شهدای قهرمان حماسه 12 اردیبهشت سال 61 است.
همچنین دو برادر قاسم قهرمان به نامهای کاظم و محمدباقر باقر زاده رفسنجانی از شهدای پرافتخار مجاهدین هستند که در سالهای 64 و 67 به شهادت رسیدند.
