مجاهد شهید فائزه بهاری جوان، در روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۰، در دفاع از پایگاه محل استقرارشان، همراه با همرزمان شجاعش بهروز اسداللهزاده و زهرا عمرانیان، به دست مزدوران سپاه پاسداران خمینی به شهادت رسید.
پیش از حمله، پاسداران با تهدید و هشدار تلاش کردند تا آنها را وادار به تسلیم کنند، اما بهروز اسداللهزاده با فریاد پاسخ داد: «مجاهد خلق هرگز تسلیم نمیشود». همین خروش بود که فضای رعب و وحشتی را که پاسداران میخواستند حاکم کنند شکست و به دشمن نشان داد که با مجاهدان واقعی روبروست. دقایقی بعد، بهروز در حالیکه میکوشید از دیوار همسایه عبور کند، هدف گلولهٔ پاسداران قرار گرفت و به شهادت رسید.
در آن لحظه، پایگاه تنها به دست دو شیرزن مجاهد، فائزه بهاری جوان و زهرا عمرانیان، و کودک خردسال بهروز باقی مانده بود، در برابر حداقل صد پاسدار مسلح. درگیری از ساعت یک ظهر آغاز شد و تا ساعت هفت عصر ادامه یافت؛ در حالی که پاسداران بیوقفه درخواست نیروی کمکی میکردند، دو خواهر مجاهد با شجاعت و پایداری، بیباکانه مقاومت میکردند.
سرانجام، پاسداران که مقاومت آنها را دستکم گرفته بودند، با استفاده از آر.پی.جی پایگاه را محاصره کردند و در این حمله، فائزه قهرمان و زهرا دلاور به شهادت رسیدند. این دو زن شجاع، الگویی از وفا، ایمان و ایستادگی جاودانه شدند و نامشان در تاریخ مبارزه با ظلم، به عنوان نماد مقاومت، جاودانه خواهد ماند.
