در موزه مقاومت ایران قسمتی به پایداری پرشکوه ۱۴ ساله اعضای مجاهدین خلق در اشرف یکم و کمپ لیبرتی اختصاص یافته است. عکسها و تصاویر این پایداری که برگ زرینی در تاریخ ۱۲۰ ساله مبارزات مردم ایران بهشمار میرود درسی برای کلیه انقلابها و راهنمای عمل هر مبارزی است که جان برکف، در مسیر آزادی طی طریق میکند
از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۶، اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در اشرف یکم و کمپ لیبرتی در عراق با پایداری و مقاومتی مثالزدنی، در برابر تهدیدات و حملات متعدد ایستادگی کردند. این دوره ۱۴ ساله، نمادی از استقامت و تعهد این سازمان به آرمانهای خود بود.
استقرار در اشرف یکم
پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۱۳۸۲، اشرف ۱ که محل استقرار اعضای مجاهدین خلق بود، تحت کنترل نیروهای آمریکایی قرار گرفت. با وجود اعلام بیطرفی از سوی مجاهدین، این پایگاه بمباران شد. در پی مذاکرات، توافقی بین مجاهدین و ارتش آمریکا حاصل شد که به اعضای سازمان اجازه داد با حفظ ساختار خود در اشرف باقی بمانند.
در طول این سالها، اشرف یکم بارها مورد حملات نیروهای عراقی قرار گرفت. در مرداد ۱۳۸۸ و فروردین ۱۳۹۰، حملات گستردهای به آن صورت گرفت که به کشته و مجروح شدن تعدادی از اعضای مجاهدین راه برد. با خروج نیروهای آمریکایی از عراق در سال ۱۳۸۸، دولت عراق که تحت نفوذ رژیم ایران بود، محاصره و فشارهای بیشتری را بر ساکنان اشرف اعمال کرد.
در مجموع، در دوران حکومت نوری المالکی، نخستوزیر وابسته به ایران در عراق، ۲۷ حمله به مجاهدین خلق در اشرف و لیبرتی انجام شد. این حملات منجر به جانباختن ۱۱۷ تن از اعضای مجاهدین و جراحت ۱۳۸۰ نفر از آنها گردید. همچنین، ۶ تن از زنان مجاهد و یکی از مردان مجاهد به گروگان گرفته شدند که از سرنوشت آنها اطلاعی در دست نیست. علاوه بر این، در نتیجه محاصره پزشکی اشرف و لیبرتی که از سال ۱۳۸۷ آغاز شد، ۲۷ نفر از اعضای مجاهدین جان باختند.
اهمیت اشرف یکم در مبارزات مجاهدین خلق
اشرف ۱ در تاریخ مقاومت و مبارزه مجاهدین خلق و هواداران آنها از جایگاه بسیار ویژهای برخوردار است. بدون قرارگاه اشرف، تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران امکانپذیر نبود. این مکان محلی برای تجمع، آموزش، سازماندهی و ارتقای ارتش آزادیبخش و تشکیلات مجاهدین خلق بود.
با آغاز روند جمعآوری سلاحهای مجاهدین توسط ارتش آمریکا، رژیم ایران روی امتناع مجاهدین از پذیرش آن حساب کرده بود. تحلیل رژیم این بود که مجاهدین در برابر گردآوری سلاحهایشان مقاومت میکنند و در نتیجه در یک درگیری نظامی غیرقابل اجتناب از بین میروند. اما مجاهدین با پذیرش این روند، نقشه رژیم را خنثی کردند و همچنان به مقاومت خود ادامه دادند.
Ashraf-Bastion of Freedom
For over 25 years, Camp Ashraf became the home of thousands of members and sympathizers of #Iran's main opposition group, the MEK.https://t.co/BVFteMNqGj pic.twitter.com/qcWadWflFJ— freeiranmuseum (@freeiranmuseum) January 30, 2025
۱۴ سال پایداری پایداری پرشکوه
رهبری مقاومت نقش کلیدی در هدایت مبارزه مجاهدین در قرارگاه اشرف داشت. وی در پیام خود در مورد گردآوری سلاحها اعلام کرد: “من صاحبان سلاح را به سلاح ترجیح دادم”. او با تحلیل شرایط ژئوپلیتیک منطقه و پیشبینی گسترش نفوذ رژیم ایران در کشورهای همسایه، مجاهدین را به صبر و پایداری بر اصول فراخواند. این استراتژی بعدها صحت خود را نشان داد، زیرا نفوذ رژیم ایران در عراق، سوریه، لبنان و یمن افزایش یافت.
در تمام این سالها، اعضای مجاهدین خلق با وجود شرایط سخت و حملات مکرر، به مقاومت خود ادامه دادند. تصاویر و گزارشهای منتشر شده از این مقاومت، توجه جهانی را به خود جلب کرد و حمایتهای بینالمللی را به همراه داشت. دبیرکل سازمان ملل، نمایندگان پارلمانهای مختلف و شخصیتهای سیاسی بینالمللی در حمایت از مجاهدین موضع گرفتند.
سرانجام، با تلاشهای بینالمللی و به منظور حفظ جان اعضای مجاهدین، آنها بین سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ به آلبانی منتقل شدند. این انتقال پایانی بر ۱۴ سال پایداری در اشرف و لیبرتی بود و فصل جدیدی را در فعالیتهای سازمان مجاهدین خلق رقم زد. با خروج از عراق، سازمان مجاهدین استراتژی جدید خود را تحت عنوان “هزار اشرف” و ایجاد “کانونهای شورشی” برای سرنگونی رژیم ایران اعلام کرد.
پایداری ۱۴ ساله اعضای مجاهدین خلق در اشرف و لیبرتی، نمادی از تعهد و استقامت آنها در برابر فشارها و تهدیدات بود و نشاندهنده عزم آنها برای ادامه مبارزه در راه آرمانهایشان است. این مقاومت، باعث حفظ سازمان و تداوم مبارزه شد و به الگویی برای سایر جنبشهای آزادیخواه در سراسر جهان تبدیل شد. کما اینکه در آغاز این کارزار رهبر مقاومت اعلام کرد: “اگر اشرف بایستد، جهان در برابر رژیم ایران ایستادگی خواهد کرد.»