مجاهد شهید مینا طالب پور در فروردین ۱۳۴۰ در شهر بوشهر متولد شد. دوران تحصیلاتش را در دبیرستان صدیقه رضایی بپایان رساند. او در دوران تحصیلاتش یکی از فعالترین و ممتازترین دانش آموزان آموزشگاه بود و در فعالیتهای ضد دیکتاتوری سال ۵۷ شرکت می نمود.
بعداز پیروزی قیام ۲۲ بهمن در جلسات جنبش ملی مجاهدین شرکت میکرد و بعداز مطالعه و جستجو و علاقه وافری که بدانستن داشت توانست ایدئولوژی رهایبخش مجاهدین را بعنوان ایدئولوژی خود انتخاب کند. و همان هنگام در کارخانه نساجی بوشهر شروع به کار کرد. از صبح ساعت ۵ تا ۳بعدازظهر کار میکرد و بعداز اندکی استراحت نیمه های شب در جهت پیشبرد اهداف سازمان به کار می پرداخت او اکثر اوقات روزه بود. از خصلتهای ویژه مینا خوشروئی و مهربانی و خستگی ناپذیری و در برابر مشکلات و سختیها میتوان نام برد. او با مجاهد شهید احمد قائمی ازدواج کرد و از شیراز منتقل شد و از آن زمان زندگی مخفی خود را آغاز کرد مینا مسئول سیاسی بخش کارگری بود. خرداد ۶۱ پاسداران خانه تیمی آنها در باباکوهی شیراز را محاصره کرده و گفتند باید تسلیم شوی. مینا فرزند یکماهه خود را تحویل همسایه داده و خودش در درگیری به شهادت رسید.
مینای قهرمان سمبل راستین زن مسلمان و مجاهد همچون اختری در شب سیاه اختناق خمینی درخشید و درس انسان بودن را به دیگر خواهران و برادران هموطن آموخت.
مینا در اواخر وصیت نامه اش چنین نوشت: یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ یا او سر ما را به دار سازد آونگ
القصه از این زمانه پرنیرنگ یک کشته به نام به که صد زنده به ننگ
